Piąta Prokofiewa

Piąta Symfonia jest największym muzycznym wydarzeniem od lat. Większym od kompozycji Brahmsa i Czajkowskiego! Jest wspaniała i wczoraj, i dziś, i jutro – przekonywał dyrygent Serge Kusewicki tuż po amerykańskiej premierze utworu Siergieja Prokofiewa. Portret kompozytora w listopadzie 1945 r. zamieszczono na okładce magazynu „Time”. To kolejny przykład, że muzyka nie zna granic, a wrażliwość słuchaczy na piękno po obu stronach Atlantyku jest taka sama.

Piąta Symfonia powstała latem 1944 r., kiedy świat trawiła wojenna pożoga. Napisany w odosobnieniu, w domu oddalonym 150 km od Moskwy, utwór był dla Prokofiewa zwieńczeniem pewnego okresu w życiu. Jak sam mówił, „gloryfikuje on wspaniałego ludzkiego ducha, chwali człowieka wolnego i szczęśliwego, jego siłę, hojność i czystość duszy”. Jednocześnie dodawał: „Nie mogę powiedzieć, że świadomie wybrałem ten temat. On urodził się we mnie, był to krzyk ekspresji. Muzyka dojrzała we mnie i wypełniła moją duszę”.

Radość i heroizm, elegancki kunszt melodii, wyrafinowany liryzm z tragicznymi brzmieniami, a wszystko w harmonii i afirmacji życia – to odnajdzie słuchacz w Piątej Symfonii Prokofiewa.